مرد شوریده سر

nietzشاه شوریده سران خوان من بی‌سامان را/ زانکه در کم‌خردی از همه عالم بیشم (حافظ)
از آن مرد شوریده‌سر سخنی نشنیده‌اید؟ که در پیشین روز روشن چراغی افروخته بود و به سوی آشفته بازاری دویده و دمادم فریاد می‌زد: خدای را جویم! خدای را جویم!دریافت مطلب

این نوشته در درباره استاد, درباره حکمت و فلسفه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *