هیدگر و گشت هرمنوتیکی

hoyدر عصر حاضر تغییر شگرفی در فلسفه توسط هیدگر حاصل شد. دور هرمنوتیکی هیدگر به صورت صریح و آشکار، فهم تفسیری را خصیصه اصلی وجود آدمی(دازاین) می‌داند.
دور هرمنوتیکی هیدگر بنیادی‌تر از فلاسفه پیشین است چون از قالب سنتی فاعل شناسایی بدر می‌آید، شناسایی که در برابر متعلق شناسایی-جهان عینی- قرار گرفته است. در دیدگاه هیدگر، دازاین و عالم تشکیل دهنده دور هستند و او دور هرمنوتیکی متداول را که بین متن و خواننده‌اش برقرار بود، به ابتدایی‌ترین سطح وجود انسانی گسترش می‌دهد. تبیین هیدگر نباید به صورت یک استدلال برهانی استعلائی لحاظ شود بلکه تنها یک تفسیر است. یعنی بازسازی موجه و تکمیل مغفول شرایطی است که حصول آن منوط به معنا داشتن اشیاء عالم و نیز منوط به این است که موجودات اجزاء تشکیل دهنده عالم باشند.دریافت مقاله

این نوشته در درباره حکمت و فلسفه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *