هرمنوتیک در فلسفه جدید

IMG_0989هرمنوتیک یا علم تفسیر به لحاظ تاریخ اصطلاح، مربوط به حوزه الهیات بوده است و به روش‌های تفسیر کتب مقدس در قرون وسطی هرمنوتیک گفته می‌شد. تا آنکه در دوره جدید این علم صورت تازه‌ای پیدا کرده است. اکنون تمام فلسفه و تفکر بر دور استوار است، دور هرمنوتیک. تفسیر، فهم، متن، خواندن، نوشتن، گفتن، زبان و تأویل همه از ماحث هرمنوتیکی است. در دوران جدید هرمنوتیک با آراء اشلایرماخر پایه‌ریزی می‌شود. از نظر اشلایرماخر تفسیر چیزی جز بازگشت به حیات ذهنی نویسنده یا گوینده نیست. بعد از او دیلتای به تفکیک میان تفهیم و تفهم می‌پردازد و سرانجام هوسرل ظهور می‌کند. تصویر ما از متن بر اساس پدیدارشناسی هوسرل، تفسیر از یک امر فی نفسه و یک متن فی نفسه نیست، بلکه تفسیر ما از متن آنچنان است که بر من و ما ظهور می‌کند. بر طبق پدیدارشناسی هوسرل خود مفسر هم در تفسیر سهیم است.دریافت مقاله

این نوشته در درباره حکمت و فلسفه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *