فلسفه و زمان فردید

dibajاستاد حکمت را اعم از فلسفه می‌دانست و به شعری نظر داشت که مصداقش حکمت است و در پناه آن می‌توان پرسید: متافیزیک چیست؟ همانگونه که هیدگر این پرسش را مطرح کرده است. استاد معتقد بود که در حال حاضر عالم انسان مشوب به فلسفه است و فلسفه‌زدگی با زمان و دوره غربزدگی همراه است. وظیفه ما گذشت از حوالت تاریخی متافیزیک است که خود در بحران است. استاد تلقی خاصی از مفهوم دوره‌های تاریخی داشت که بر حسب علم الاسماء تبیین می‌شد و اعتقاد داشت که زمان با دگرگونی نسبت انسان و اسماء تغییر می‌یابد. استاد با تذکر زمان در پی گذشت از دوره نیست‌انگاری کنونی بود تا با تفکر و انتظار آماده‌گر، تاریخ طاغوتی جهان فسخ شود و تاریخ دیگری بیاید با کل مطلق دیگری.دریافت مقاله

این نوشته در درباره استاد, درباره حکمت و فلسفه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *